Lia Meppelink
Ik ben Lia en voor mij begint kunst altijd bij een gevoel dat zich aandient. Soms is het licht, soms een herinnering, soms een klein detail dat ik ineens écht zie. In mijn atelier geef ik dat gevoel ruimte om vorm te krijgen. Wat hier ontstaat, is mijn manier om de wereld te begrijpen en om iets wezenlijks te delen.
Lia als Kunstenaar
Lia is een intuïtieve, inhoudelijke en onderzoekende kunstenaar, gevormd door een leven lang tekenen, creëren en kijken. Haar kunstenaarschap begon al in haar kindertijd, toen kleur en lijn haar een eigen wereld boden waarin ze volledig kon opgaan. Dat vroege spel groeide later uit tot een bewuste keuze, gevoed door opleidingen bij Deva en de Kunstacademie Constantijn Huygens, waar ze leerde dat kunst begint bij aandacht en echt zien.
Kunst is voor mij een manier om te ademen. Het helpt me de wereld te begrijpen.
Door de jaren heen ontwikkelde Lia een beeldtaal die gevoelsmatig, gelaagd en persoonlijk is. Haar werk ontstaat in lagen, net zoals haar leven zich in lagen ontvouwt. Ze laat zich raken door licht en schaduw, door subtiele details en door innerlijke bewegingen die soms pas tijdens het schilderen voelbaar worden. Wanneer ze werkt, volgt ze haar intuïtie; het beeld mag ontstaan, groeien, mislukken, opnieuw beginnen, en uiteindelijk op zijn plek vallen.
Haar thematiek is breed en rijk. In haar portretten onderzoekt ze emoties, identiteit en kwetsbaarheid. In haar organische vormen, interieurs en abstracte lijnen zoekt ze rust, ruimte en beweging. Zelfportretten zijn een terugkerende rode draad: ze tonen fases van haar leven, verschuivingen in haar innerlijke wereld en momenten die anders moeilijk te verwoorden zijn. Het portret waarin water een hoofdrol speelt, markeert bijvoorbeeld een nieuwe verdieping in haar werk.
Soms vertelt een schilderij me iets dat ik zelf nog niet wist.
Lia werkt met uiteenlopende materialen: acryl, aquarel, houtskool, krijt, collage en alles wat zich op het juiste moment aandient. Ze houdt van de vrijheid om te combineren. Sommige werken ontstaan in een uur, andere vragen weken van experiment, afstand en terugkeer. In haar atelier staan spel en verstilling evenveel in dienst van het uiteindelijke beeld.
Voor Lia heeft kunst een belangrijke rol, zowel persoonlijk als maatschappelijk. Kunst opent iets, raakt iets aan, biedt troost of herkenning. Ze ziet het als een vrije ruimte waarin gevoelens mogen spreken en waarin mensen even kunnen landen.
Als iemand geraakt wordt door mijn werk, voelt het alsof er iets van mijn binnenwereld een thuis heeft gevonden.
De toekomst ziet Lia als een uitnodiging tot verder ontdekken. Ze wil nieuwe technieken onderzoeken, zich verdiepen in drukwerk, haar studie naar de elementen voortzetten en plannen voor een kunstboek uitbouwen. Wat ze maakt zal altijd blijven ontstaan vanuit dezelfde bron: intuïtie, verwondering en een open blik op de wereld.