Blog 003 | maandag 1 juni 2026
Mijn kleine zwarte schaduw
Een collage ter ere van haar..
Weet je wat zo leuk is aan collages? dat je lekker kan knippen en plakken, er ontstaat van alles als je gaat schuiven met de vormen.
En je kan van alles gebruiken, stof, allerlei soorten papier, plastic, alvast beschilderde vellen die je dan ook weer gaat knippen of scheuren, heerlijke bezigheid.
Zo ben ik al jaren bezig, met mijn beestjes om me heen.
Een hond die trouw naast me ligt omdat ze gewoon bij me wil zijn en gaat liggen op alles wat ik laat vallen...
Zo ook mijn kleine zwarte katje Chicka, maar katten gaan vaak óp die werktafel liggen, languit spinnend...zo lopen ze in je verfbakje en zie je waar ze heen loopt na een dutje.
Chicka, ze is bij me gekomen omdat haar broertje na een half jaar ingeslapen moest worden vanwege tumor in de keel. Chicka woonde toen nog ergens in Limburg in een flatje waar ze niet buiten kwam en de eigenaar bijna niet thuis was, eenzaam begin voor haar. De eigenaar zag dat dat niet goed was. En vond dat ze een andere plek moest hebben....dat werd bij ons...
Toen ze haar brachten was ze in shock....honden, andere katten, kippen en een konijn werden haar huisgenoten.
Drie weken heeft ze onder de bank gezeten, gegeten en gedronken, toen was ze er doorheen.
Altijd de underdog of nou ja de "undercat" geweest...
Maar wel de liefste...voor haar de eer, de 26 jaren dat ze bij me was...
Mijn dochter zei heel troostend dat ze een heel mooi lang leven heeft gehad bij ons, helemaal waar.
De laatste nacht werd ik om half 4 wakker en liep naar de bank waar ze lag, ze kon niet meer lopen en ik heb haar tegen me aangedrukt op mijn borst en zo zijn we in slaap gevallen nadat ik haar heb verteld wat ze voor me betekend heeft, dat leven lang.
Dat was mooi omdat ze heerlijk rustig lag te ademen, dicht bij mijn hart met haar hartje.
Lia
Blog 002 | vrijdag 1 mei 2026
Bezoek aan een kunstenaar
Bezoek aan een kunstenaar
Eigenlijk heb ik altijd wel vragen, vooral aan mezelf.
Hoe pak ik het aan als ik begin met een thema, een schilderij, soms ontstaat er een idee als ik in de tuin aan het werk ben of in de supermarkt sta, mijn gedachten staan eigenlijk nooit stil.
Ik ken mensen die niks kunnen denken, ik vind dat knap.
Maar goed ik ben dus zelf soms aan het worstelen met een thema of vooral een begin, ik bedenk dan te veel en moet ik weer herstarten, opschrijven, lezen, googlen, schetsen etc.
Dus ik werd een beetje nieuwsgierig hoe andere kunstenaars dat doen, dus ben ik gaan zoeken naar kunstenaars die ik goed vind!
Sam Drukker bv, die heb ik gemaild en die zei dat het prima was dat ik langs zou komen, zijn atelier is dan wel in Amsterdam en die reis daarheen zit nog in het vat.
Ik kwam op de site van Douwe Elias, ik ben fan! Hem gemaild en al gauw kreeg ik een antwoord terug dat ik gewoon maar langs moest komen, dus afspraak gemaakt, hij schildert met olieverf en dat had ik nog nooit gedaan!
Ook zijn onderwerpen zijn interessant, mensen met Down, fantastische portretten. Stillevens, café interieurs, portretten en nog veel meer moois, hij heeft me het atelier laten zien, maar ook zijn werkplek, zijn huis, hij vertelt je honderduit over zijn vader en moeder, de kinderen met Down waar zijn vader leraar van was maar ook over de kunstgeschiedenis, de oude meesters.
Douwe vertelde dat om je heen de mooiste dingen staan die je kan vereeuwigen, dat je moet schilderen omdat je daar gelukkig van wordt. Het is allemaal om je heen.
In het atelier heeft hij laten zien hoe hij een stilleven opzet en hoe hij begint, dat was een verademing, te zien hoe iemand kijkt en kijkt en dat met verf op een doek zet. Zelf heb ik altijd met acryl geschilderd maar olieverf is voor mij dus een heel nieuw item.
Toch heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb tubes besteld en heb er eerst een poos naar gekeken, extra penselen aangeschaft, pure lijnolie erbij en een onderwerp uitgezocht.
Toen gewoon begonnen met mijn oranje eierdopjes die ik ooit eens op een rommelmarkt op de kop heb getikt, ik gebruik ze bijna nooit, maar ze staan echt te pronken in mijn keukentje en als ik ze zie word ik daar al gelukkig van.
Wat een strijd, wat een ander materiaal! Ik ben voorzichtig begonnen, een klein doekje, ongeveer 20 bij 20...omdat olieverf heeeel langzaam droogt was ik op een gegeven moment met 3 schilderijtjes tegelijk bezig! Het is wennen...
De kleuren zijn helderder en ik moet er nog veel mee oefenen, maar het is proces, een zoektocht naar een kunstwerk...
Kunstenaar in een (eier)dop..
Lia
Met dank aan Douwe Elias voor zijn tijd en inspiratie. Ik voel me zeer vereerd met een portret van mij dat door hem is gemaakt.
Wil je meer van zijn werk zien?
Bezoek dan zeker zijn website.
www.douweelias.nl
Blog 001 | Woensdag 1 april 2026
Een lang gekoesterde droom wordt werkelijkheid
Het idee om een eigen website te maken leefde al jaren.
Een plek waar ik mijn werk kon verzamelen en laten zien zoals het bedoeld is. Niet alleen mijn schilderijen, maar ook mijn tekeningen, collages, experimenten, studies, kleine vondsten en alle andere vormen die in mijn atelier ontstaan. Het heeft tijd gekost voordat alles bij elkaar kwam, maar nu voelt het alsof de website precies op het juiste moment tot leven is gekomen.
Tijdens het samenstellen van deze online plek werd ik opnieuw geconfronteerd met hoeveel ik door de jaren heen heb gemaakt. Door het werken in verschillende materialen en technieken ontstaan er voortdurend nieuwe richtingen, nieuwe ideeën en nieuwe manieren om te kijken. Pas wanneer je alles naast elkaar ziet, voel je hoe samenhangend dat eigenlijk is. Het gaf me een duidelijker beeld van mijn eigen ontwikkeling en maakte me trots op de weg die ik heb afgelegd.
Deze blog gaat een plek worden waar ik af en toe iets deel over wat er gebeurt in mijn atelier. Soms vertel ik over een nieuw werk of een opdracht die loopt. Soms gaat het over een techniek die ik opnieuw ontdek of een idee dat nog maar net is begonnen. Misschien neem ik je mee in een proces, misschien in een kleine observatie die uiteindelijk toch belangrijk blijkt. Het hoeft niet groot te zijn, het gaat vooral om het delen van wat mij bezig houdt terwijl ik maak.
Wat deze website voor mij bijzonder maakt, is dat het niet alleen een overzicht is, maar ook een uitnodiging om mee te kijken. Kunst ontstaat uiteindelijk pas echt wanneer iemand anders er ook iets in herkent of voelt. Daarom ben ik blij dat jij hier bent. Dat je de tijd neemt om rond te kijken, te lezen en mijn werk te ontdekken.
Dank je wel voor je bezoek en voor je interesse. Ik hoop dat je deze plek met plezier zult blijven volgen.
Lia.
